چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید

                                             به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی

                       و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی

            حس کنی که هنوز هم دوسش داری 

                           چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه کنی

                                        که یه بار  زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

                                                   چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی

                                                               اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بهش بگی

               چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه

                                             اما مجبور شی بخندی تا نفهمه که هنوز هم دوسش داری

                             چقدر سخته گل آرزوهات رو تو باغ دیگری ببینی

                                             و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی

                                                             گل من باغچه نو مبارک