ای کاش سرنوشت جز این می نوشت....

...............

ghalbekhaste87 — Thu, 31 Dec 2009 07:20:55 GMT

هیچ وقت نمی بخشمت

ghalbekhaste87 — Sun, 01 Nov 2009 19:22:18 GMT

بهت گفته بودم اگه بری نمی بخشمت ..............

............................................................................

تقدیم به کسی که رفت و تنهام گذاشت...

مطمئن باش و برو

ضربه‌ات كاری بود

دل من سخت شكست

و چه زشت

به من و سادگی‌ام خندیدی

به من و عشقی پاك

كه پر از یاد تو بود

و خیالم می‌گفت تا ابد مال تو بود

تو برو، برو تا راحتتر

تكه‌های دل خود را آرام سر هم بند زنم

خدایا سپاسگزارم...

ghalbekhaste87 — Sun, 14 Dec 2008 13:11:18 GMT

خدايا :

به خاطر اين که هرگز تنهايم نمي گذاري از تو سپاسگذارم !

خدايا :

به خاطر اين که هر گاه در جاده زندگي قدم هايم اندکي از راه راست سست مي شود

توبا تلنگري به راهم مي آوري ، از تو سپاسگذارم !

خدايا :

ممنونم که هر زمان تو را از ياد برده و حضور سبزت را در کنارم فراموش کرده ام

با نازل کردن بلايي کوچک مرا متوجه خود ساخته اي تا به ياد آورم که در برابر اراده

بي نهايت ، هيچ چيز تاب ايستادگي ندارد !

خدايا :

از اين که مي بينم بزرگي چون تو ، همواره مرا زير نظر دارد و هرگز فراموشم

نمي کند ، سخت به خود مي بالم .
خدايا :

با اين که گناه کرده ام ، ناسپاسي نموده ام ، حتي گاهي از رحمت بي کرانت نا اميد

شده ام و بنده خوبي برايت نبوده ام ، اما تو مهربان هر زمان که درمانده از همه چيز و

همه کس شده ام ، باز هم با آغوش باز پذيرايم بوده اي و در نهايت بزرگواري ، حمايتم

کرده اي

به راستي اي پروردگار زيبا و مهربان در برابر اين همه لطف و بخشندگي تو ، چه

مي توانم بگويم ؟

اين همه سخاوت و کرم را چگونه پاسخگو باشم ؟

خدايا :

شماره دفعاتي که در نهايت ناباوري و بهت همگان از راه هاي عجيب و خارق العاده ات

در سخت ترين و غير ممکن ترين شرايط ياورم بوده اي ، از حساب بيرون است .

خدایا :

تو خود نيک مي داني که بنده ات جز چيز هايي که تو به او بخشيده اي در چنته ندارد

پس تمنا دارم در يافتن راه درست زندگي و به دست آوردن شادماني ، عشق ، آرامش

سعادت حقيقي ياري ام کني ، چرا که بدون تو هيچ ندارم و با تو از همگان بي نيازم .

خدايا :

مي دانم که با اين همه ، تو باز هم مرا دوست داري و هميشه و در هر لحظه مواظبم .

هستي ، زيرا اين حديث قدسي ات همواره در ذهنم طنين مي افکند...

اگر آنان که از من روي برتافتند ، مي دانستند که چقدر مشتاق ديدارشان هستم ، هر آينه از

شوق جان مي سپردند ...

قایقی خواهم ساخت

خواهم انداخت به آب

دور خواهم شد از این شهر غریب

که در آن کسی نیست که در بیشه عشق

قهرمانان را بیدار کند.

پشت دریا ها شهری است

که در آن پنجره ها رو به تجلی باز است

بام ها جای کبوتران عاشق است

دست هر کودک ده ساله ی شهر شاخه معرفتی است

در این شهر خاک موسیقی احساس تو را می شنود

و صدای مرغان اساطیر می آید در باد

پشت دریا ها شهری است

قایقی باید ساخت باید رفت تا فرداهایی بهتر....

خسته تر از همیشه و درمونده تر از هر وقت دیگه ایی اومدم در خونه ی تو که می دونم باز جز تو کسی دادرس من نیست.

خدایا کمک کن

الهی :درمانده ام از دست خویش و به مدد فیض تو محتاجم و می دانم که از تو باید گفت و از تو باید خواست که دست لطف تو آنچه افزود نکاست.

بهترین ِ بهترین ِ من!

می دونم تنهام نمیذاری ام بذار واسه آرامش قلب خسته ام این حرف و درخواست تکراری رو بهت بگم:

تنهام نذار

" خدا"

کمکم کن که تنها نمونم

می خواهم نفرینت کنم ولی.......

ghalbekhaste87 — Mon, 06 Oct 2008 15:37:18 GMT

میدانی دیشب در عمق تنهایهایم ..در سکوت پایان ناپذیر اتاقم...دلم برای خودم سوخت و خاکستر شد
برای دلی که هیچ ظلمی نکردو هیچ جفایی نکرد و هیچ کس را نیازرد
اما خود ظلم و جفا دید و شکست و خرد شد
برای دلی که نمی دانست نباید دل ببندد..دلی که نمیدانست دل او عاشق دیگری است
میدانی خواستم نفرینت کنم ...نفرینت کنم تا هر آنچه که روزی با من کردی بر سرت بیاید
اما نتوانستم...نتوانستم
بارها سعی کردم اما تا لبانم از هم باز شد دوباره مهر خاموشی بر ان خورد
آخر دلی که عاشق توست چگونه می تواند نفرینت کند ...دلی که روزگاری برای تو می تپید
دوباره خواستم نفرین کنم اما اینبار او را.....او که تو عاشقش بودی....
اما گناه او چیست ؟؟؟؟
او هم عاشق آن نگاه شد اما تو او را می خواستی و من را نه!!
میدانی نه گناه توست نه گناه او
هر چه هست تقصیر دل من است
دلی که نمیدانست برای عاشق شدن باید قلبی عاشق را دید...دلی که لحظه ای بی تو بودن را ندید
و حالا دیر زمانی است که تنهاست...رفتی .

.خدایم پشت و پناهت باش
فراموشم کردی خدا کند فراموش نشوی
شکستی خدا کند نشکنی
تنهایم گذاشتی خدا کند تنها نمانی

سخت است هنگام وداع

ghalbekhaste87 — Mon, 06 Oct 2008 15:11:42 GMT

شبی از پشت یک تنهایی نمناک وبارانی

تو را با لهجهء گلهای نیلوفر صدا کردم

تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم

پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس تو را از بین

گلهایی که در تنهایی ام رویید با حسرت جدا کردم

و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی :

"دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی "

و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم

تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم

همین بود آخرین حرفت و من بعد از عبور تلخ وغمگینت

حریم چشمهایم را به رو ی اشکی از جنس غروب ساکت و

نارنجی خورشید وا کردم .

نمی دانم چرا رفتی نمی دانم چرا ؟شاید خطا کردم .

و تو بی آ نکه فکر غربت چشمان من باشی

نمی دانم کجا ، تا کی ، برای چه

ولی رفتی وبعد از رفتنت

باران چه معصومانه می بارید

و بعد از رفتنت

یک قلب در یایی ترک برداشت

و بعد از رفتنت

رسم نوازش در غمی خاکستری گم شد

و گنجشکی که هر روز از کنار پنجره با مهربانی دانه برمی داشت

تمام بالهایش غرق در اندوه غربت شد .

و بعد از رفتن تــــــو

آسمان چشمهایم خیس باران بود

و بعد از رفتنت

انگار کسی حس کرد من بی تــــــــــو تمام هستی ام از دست خواهد رفت .

کسی حس کرد بی تـــــــــو هزاران بار در هر لحظه خواهم مُرد .

وبعد از رفتنت

دریا چه بغضی کرد کسی فهمید تو نامم را از یاد خواهی برد

و من با آن که می دانم تــــــو هرگز یاد من را با عبور خود نخواهی برد

هنوز آشفته ء چشمان زیبای تو ام ، برگرد

ببین که سرنوشت انتظار من چه خواهد شد و بعد از این همه

طوفان وهـّم و پرسش و تردید بگو در راه عشق وانتخاب آن

خطا کردم و من در حالتی ما بین اشک و حسرت و تردید

کنار انتظاری که بدون پاسخ و سرد است

و من در اوج پاییزی ترین ویرانی یک دل ،

میان غصه ای از جنس بغض کوچک یک ابر

نمی دانم چرا ؟ شاید به رسم و عادت دیوانگی مان باز :

برای شادی و خوشبختی باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم .

کاش میـــــشد هیچ کس تنهــــا نبود

کاش میــــــشد دیدنت رویــــا نبود

من دعـــــــا کردم برای بازگشـــــت

دستهای تـــــو ولـــــــی بالا نبود

گفته بودی که فـــــردا میرســــــی

کاش روز دیدنــــت فـــــردا نبود

بی تو این روزای روشن واسه من تاریک و تاره

وقتی بی تو تک وتنهام زندگی معنا نداره

از همون روزی که رفتی دل به هیچ کسی ندادم

فکر می کردم میرسی یه روز تو بی کسیم به دادم

گفتن لحظه ی آخر واسه من هنوز سواله

دیدن دوباره ی تو فقط تو خواب وخیاله

لحظه های آخر تــــــو ٬ توی قلب من می مــــونه

هیچ کس مثل من بلد نیست قدر چشماتو بدونه

قدر چشمـــــــــــــاتـو بدونه

رفتی وچشمای خیسم یادگاری از تو مونده

بی وفائیات هنوزم تو را از دلم نرونـــــــــده

چشم به راه تــــــو میمونم تا که برگردی دوباره

می ترسم که وقتی نیستی دل من طاقت نیـــــــــاره

گفتن لحظه ء آخر واسه من هنوز سواله

دیدن دوباره ء تو فقط خواب وخیاله

رفتی اما خاطراتت توی قلب من می مونه

هیچ کسی مثل تو بلد نیست دلما خوب بسوزونـــــــــــه

تا وقتی که زنده هستم چشم بـــراه تو می مونم

تو دیگه رفتی که رفتی نمی یای پیشم میدونم

اما هر کجا که هستی منا تو دلــــــــــت نگه دار

با چشای خیس وگریون من میگم خــــــــــــــــــــدا نگهــــــدار

شاید این تلخ ترین خداحافظی باشد......((خداحافظ))

ghalbekhaste87 — Tue, 02 Sep 2008 10:41:18 GMT

خداحافظ طلوع من غروب من

خداحافظ تو ای محبوب خوب من

خداحافظ برای تو رهایی داشت

برای من غم تلخ جدایی داشت

کاش ميدانستي رقص تنهايي من به ميان شب و روز همه از بهر چه بود

کاش ميدانستي من بيگانه ز خود جرم تنهاييم امروز همه عشق تو بود

من که در این جمع بگذشتم زهر چه آرزوست

دست غم دیگر چه خواهد از تن تنهایی من

به خداحافظي تلخ تو سوگند نشد كه تو رفتي و دلم ثانيه اي بند نشد

با چراغي همه جا گشتم و گشتم در شهر هيچ كس .

هيچ كس اينجا به تو مانند نشد لب تو ميوه ي ممنوع

ولي لبهايم هر چه از طعم لب سرخ تو دل كند نشد

هر كسي در دل من جاي خودش را دارد

جانشين تو در اين سينه ي تنگ هيچ نشد

خواستند از تو بگويند شبي شاعر ها عاقبت با قلم شرم نوشتند نشد

ميروم شايد فراموشت کنم با فراموشي هم اغوشت کنم

ميروم از رفتن من شاد باش از عذاب ديدنم ازاد باش

گر چه تو تنها تر از من ميشوي

ارزو دارم شبي عاشق شوي

ارزو دارم بفهمي درد را حاصل برخورد هاي سرد را

مطمئن باش برو
         ضربه ات کاری بود
                  دل من سخت شکست
                       و چه زشت به من و سادگی ام خندیدی
                                           به من و عشقی پاک که پر از یاد تو بود
وبه یک قلب يتيم که خیالم می گفت تا ابد مال تو بود

تو برو
برو تا راحت تر تکه های دل خود را
آرام سر هم بند زنم

ghalbekhaste87 — Fri, 29 Aug 2008 08:58:18 GMT

دوباره تنها شدم دوباره دلم هواي تو رو كرد مهربونم

خودكارم و از ابر پر مي كنم و واست از بارون مي نويسم
به ياد شبي مي افتم که تو را ميان شمع ها ديدم.
دوباره مي خواهم به سوي تو بيايم.تو را کجا مي توان ديد؟
در آواز شب اويز هاي عاشق؟
در چشمان يک عاشق مضطرب؟
در سلام کودکي که تازه واژه را آموخته؟
دلم مي خواهد وقتي باغها بيدارند،براي تو نامه بنويسم.
و تو نامه هايم را بخواني و جواب آنها را به نشاني همه ي غريبان جهان بفرستي.
اي کاش مي توانستم تنهاييم را براي تو معنا کنم و از گوشه هاي افق برايت آواز بخوانم.
کاش مي توانستم هميشه از تو بنويسم.
مي ترسم روزي نتوانم بنويسم و دفترهايم خالي بمانند و حرفهاي ناگفته ام هرگز به دنيا نيايند.
مي ترسم نتوانم بنويسم و کسي ادامه ي سرود قلبم را نشنود.
مي ترسم نتوانم بنويسم وآخرين نامه ام در سکوتي محض بميرد وتازه ترين شعرم به تو هديه نشود.
دوباره شب،دوباره طپش اين دل بي قرارم.
دوباره سايه ي حرف هاي تو که روي ديوار روبرو مي افتد.
دلم مي خواهد همه ي ديوارها پنجره شوند و من تو را ميان چشمهايم بنشانم.
دوباره شب ،دوباره تنهايي و دوباره خودکاري که با همه ي ابر هاي عالم پر نمي شود.
دوباره شب،دوباره ياد تو که اين دل بي قرار را بيدار نگه داشته.
دوباره شب،دوباره تنهايي،دوباره سکوت،دوباره من....

براي مهربونترين مهربون دنيا

تو كه اهسته مي خواني قنوت گريه هايت را

ميان ربناي سبز دستانت دعايم كن

قلبمو نشکن

ghalbekhaste87 — Fri, 29 Aug 2008 08:38:18 GMT

عزیزتر از عزیزم

نامت را

در دفترم ماندگارترین کردم

پس

صاحب صدای مخملی

قلبم را نشکن

که صدایت

امید زندگی من هست!

      هر کسي سهم خودش را طلبيد
         سهم هر کس که رسيد
                                داغ تر از دل ما بود
          ولي نوبت من که رسيد
        سهم من يخ زده بود!
            سهم من چيست مگر؟
        يک پاسخ
                   پاسخ يک حسرت!
                                سهم من کوچک بود
                                                  قد انگشتانم
                                                عمق آن وسعت داشت
                       وسعتي تا ته دلتنگيها
               شايد از وسعت آن بود
                                        که بي پاسخ ماند…!

گل من باغچه نو مبارک

ghalbekhaste87 — Tue, 19 Aug 2008 16:38:18 GMT

چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید

به جاش یه زخم همیشگی رو قلبت هدیه داد زل بزنی

و به جای اینکه لبریز از کینه و نفرت شی

حس کنی که هنوز هم دوسش داری

چقدر سخته دلت بخواد سرتو باز به دیواری تکیه کنی

که یه بار زیر آوار غرورش همه وجودت له شده

چقدر سخته تو خیالت ساعت ها باهاش حرف بزنی

اما وقتی دیدیش هیچی جز سلام نتونی بهش بگی

چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشک گونه هاتو خیس کنه

اما مجبور شی بخندی تا نفهمه که هنوز هم دوسش داری

چقدر سخته گل آرزوهات رو تو باغ دیگری ببینی

و هزار بار تو خودت بشکنی و اون وقت آروم زیر لب بگی

گل من باغچه نو مبارک

ghalbekhaste87 — Mon, 11 Aug 2008 16:56:18 GMT

عشق و جدایی دو دوست جدا نشدنی هستن...

همیشه همه عشق ها به جدایی میرسه

عشق شیرینه ..... و جدایی مثل زهر تلخ

پس عشقی که به جدایی میرسه شیرینی که زهر میشه ... یه زهر شیرین

فقط تلخی ها و شیرینی هاش توی یادمون میمونه .... پس بهتر نیست از

الآن که شیرینه به فکر تلخی بعدشم باشیم؟ ...... !!

الآن بهار .. فکر زمستون هم باشیم ....... یا حق